Proces rysowania temperówki za pomocą ołówka
Rysowanie przedmiotów codziennego użytku może być świetnym ćwiczeniem rozwijającym umiejętność obserwacji i wyobraźnię przestrzenną. Warto szkicować zarówno z natury, jak i ze zdjęć, ponieważ rysowanie na podstawie fizycznego przedmiotu różni się trochę od rysowania ze zdjęcia. Rysując z natury, można na przykład przyjrzeć się przedmiotowi z każdej strony i precyzyjnie określić położenie źródła światła.
Tym razem postanowiłem narysować temperówkę, która stoi na moim biurku. Nie jest to typowa mała temperówka, ale lepszej jakości temperówka z korbką. Jeśli często masz problem z łamaniem się grafitu w ołówkach, polecam zakup temperówki tego typu lub temperówki elektrycznej – upewnij się tylko, że ma regulowany mechanizm temperowania.
Zanim zacząłem rysować, zebrałem niezbędne narzędzia: ołówek HB, ołówek 2B, ołówek 4B, ołówek 8B, zwykłą gumkę, gumkę z końcówką ołówkową, twardą deskę kreślarską i trochę zwykłego papieru ksero. Narysuję temperówkę, która leży tuż przede mną na biurku – nie szkicowałem jej z wyobraźni. Będę patrzył na temperówkę lekko z góry, pod kątem, który pozwoli mi zobaczyć jej przednią, boczną i górną powierzchnię.
Najpierw narysowałem podstawowy kształt temperówki ołówkiem HB, nie dodając żadnych szczegółów ani cieniowania. Ołówek HB jest średniej twardości, więc łatwo go wymazać, jeśli popełnię błąd. Nie należy naciskać zbyt mocno – wystarczy lekko naszkicować pierwsze kontury. Na tym etapie nie należy skupiać się na szczegółach ani cieniach, ponieważ podstawowy kształt obiektu jest fundamentalny i wpłynie na resztę rysunku. Upewnij się, że początkowy kontur jest dokładny. Sprawdź również, czy ołówek HB nie jest zbyt ostry – lekko stępiona końcówka lepiej sprawdzi się przy wstępnych szkicach.
Następnie dodałem pierwsze detale, ale nadal nie zacząłem cieniować, nadal używając ołówka HB.
Następnie, używając dobrze naostrzonego ołówka 2B, narysowałem pierwsze cienie, cieniując bokiem ołówka. Ołówek 2B jest klasyfikowany jako miękki, co oznacza, że pozostawia ciemniejszy ślad niż twardsze ołówki i trudniej go wymazać. Szczególnie ostra końcówka 2B ułatwia cieniowanie, ponieważ zapewnia większą powierzchnię rysowania. Jak widać, światło pada z prawej strony (a właściwie z okna w moim pokoju), więc prawa strona temperówki będzie najjaśniejsza. Nigdy nie zaczynaj cieniowania od bardzo ciemnych tonów, ponieważ później trudno je poprawić. Na początku cienie powinny być jaśniejsze.
Następnie, używając ołówków 2B, 4B i 8B, wzmocniłem cienie na rysunku. Ołówka 8B użyłem do najciemniejszych obszarów, a 2B do najjaśniejszych. Ołówek 4B jest bardziej miękki niż 2B, a 8B jest najmiększy w zestawie, co oznacza, że pozostawia najciemniejszy ślad. Moim zdaniem, ołówki miększe niż 2B należy stosować dopiero po wstępnym cieniowaniu ołówkiem 2B.
Na samym końcu dodałem detale za pomocą ołówków 2B i 4B. Do tworzenia rozjaśnień użyłem gumki w ołówku. Zauważ, że górna ścianka temperówki jest nieco jaśniejsza po prawej stronie, czyli po stronie, z której pada światło. Ten trik pomaga zasugerować kierunek padania światła.
Tak, wiem – moja temperówka wygląda jak stary aparat fotograficzny 😊.
Odwiedź mój profil na Pintereście, aby zobaczyć więcej moich prac. Możesz też mnie obserwować, aby nie przegapić żadnych przyszłych rysunków.